السلام؛ سالی که کتاب ارزشمند «خانواده» رونمایی شد، اگر اشتباه نکنم نمایشگاه قرآنی بود که ما هم توفیق خدمت داشتیم. به تازگی با یکی از دوستان صهبا آشنا شده بودم و بسیار هم ایشان را اذیت میکردیم. وقتی کتاب رونمایی شد، دقیقاً یادم هست، هشت نسخه از آن کتاب را خریداری کردم و تا پایان روز هفت نسخه از آن را هدیه دادم! بعد از خواندن کتاب هم، بارها و بارها، هر جا که در توان من بود، کتاب را معرفی کردم...البته که کتاب و متن آن به قدری ارزشمند است که بتواند از خود بگوید، اما شیوه و سبکِ کارِ جهادی بچههای موسسه جهادی، جداً خداقوت داشت و دارد، هم بچههای محتوا و هم

السلام؛ کتاب را باید «نوش جان کرد» و این یعنی هر کتابی مناسب «جان» نیست! یعنی اگر جان شما نیاز به غذا داشته باشد - همان مثال غذای روح- شما اول آن چیزهایی که نیاز است، آن چیزهایی که ضروری است و در جان شما وجود ندارد را به خود میرسانید! خود را تقویت میکنید. اساساً کتاب هم همین است. بنده این را برای خود قانون کردم! یعنی تا زمانیکه به بسیاری از نیازها و دانستنیها و تجربیات آگاهی پیدا نکردم، باید کتابهایی بخوانم که این نیازها را برای من تأمین کند! امروز، به عنوان یک برادر کوچکتر و در کمال تواضع، به طور بسیار خلاصه، کتابهایی که بزودی و با برپ

السلام؛ مدتی بود بابت مشغله های مادی و معنوی، به اینجا سر نمیزدیم! دلمان هم تنگ بود برای وبلاگ نویسی که یکی از اولین اشتغالات ما در فضای مجازی بود. اما خوب بهانه ای پیدا شد و در این آخر سالی اندکی وقت پیدا کردیم که خودمان باشیم! پیشتر در اینستاگرام گفته بودم که وقتی کسی چیزی را نفهمد، یا به آن بی توجهی میکند یا با آن مقابله میکند! یک وقت این فهم در موضوع اعتقادات است یا دانش سیاسی... امروز هم که مردم شریف ما اینقدر نزدیک و به آسانی وارد مسائل سیاسی میشوند و خلاف قاعده امر به معروف و نهی از منکر، به تفتیش عقاید یا توهین به عقاید بر میآیند، سخت است

السلام؛ مدتهاست علاقه دارم کار مورد علاقه ام ، یعنی وبلاگنویسی را که از سال 84 آغاز کردم همچنان ادامه دهم، هر چند با تأخیر و فواصل زمانی زیاد! باز هم ایام شیرین و خوب نمایشگاه کتاب برای کتاب خوانها فرا رسید، هر چند که امیدوارم قدرت خرید مردم در کتاب حداقل کم نشده باشد! امسال هم همانطور که خود ما از بسیاری از بزرگان، اساتید و کتابخوانها درخواست معرفی کتاب میکنیم، خیلی از دوستان و نزدیکان ما نیز، کتابهای مورد علاقه خود را به یکدیگر معرفی میکنند، که چه بهتر است که این معرفی کتاب را، نه از جنبه فخر فروشی یا غرور، بلکه از این جنبه ببینیم که دیگران

السلام؛ فضای مجازی با این اسم غلط اندازش، خیلیها را به اشتباه انداخته و یا از سر «بیسوادی رسانهای» کاری کرده که برخی تشخیص ندهند فقط فضا و بستر آن «مجازی» است و نه افراد و آثاری که از خود به جا میگذارند! افراد، نوشتهها، عکسها و آثاری که از خود در فضای مجازی به جا میگذارند؛ حقیقی است! همان فکر و بازخورد رفتار ماست، با این تفاوت که در فضای مجازی اتفاق میافتد. حالا یک سوال مهم اینجا مطرح است؛ آیا همان «کاربر»ی که در شبکههای اجتماعی از الفاظ ناشایست استفاده میکند، میتواند همین کار را در فضای حقیقی و در مواجههی رو در رو انجام دهد!؟ به طو

السلام؛ «کار باید از روال خارج شود» جملهای بود که از دیدار رهبری با عالیترین مقام اجرایی کشور شنیدیم! جملهای که خیلی بلند بود اما مثل قبل شنیده نشد! جملهای که نشان میداد هم باید بهتر و هم بیشتر کار کرد، و هم روال و ساختارها قدیمی و ناکارآمد شده!انقلاب ما در «حکومت داری و مسائل سیاسی»، کامل انجام شد ولی هنوز به عرصههایی مثل فرهنگ و اقتصاد و حتی ادارات و نهادها و رفتار سازمانی تسری پیدا نکرد! ادارات و سازمانهای دولتی که جای خود، اما وقتی برخوردها و سیاستهای فشل* سازمانها و نهادهای انقلابی را میبینم تعجب میکنم و طبیعتاً ناراخت و عصبی

السلام؛ انسان از ابتدای خلقت دنبال لذت بود! از لذت آن سیب خوشمزه که پدرمان، جناب ابراهیم (ع) تناول فرمودند و دامن همه ما را گرفت، تا لذات مادی و نفسانی انسانهای این دوره زمانه! البته یک سری از لذات هم، طعم و بو ندارند و چشیدنی نیستند! فهمیدنی و درک کردنی است، آن هم با سختی! خیلیها هم متوجهاش نیستند، چرا که نگاه مادی دارند و با استدلالاتِ کاملاً منطقی، با سوالاتی نظیر خستگی چه لذتی دارد! این ادعا را بر نمی تابند! اما...اما چه لذتی دارد؛لذت خستگی طی مسیر هزار اندی کیلومتری تا گوشه کشور!لذت سر و کله زدن با کودکانی که در دنیای کوچکی زندگی میکنند با وسعت